حاشیه ورزش- جام جهانی ۱۹۹۰ به میزبانی ایتالیا برگزار میشد؛ جایی که دیگو آرماندو مارادونا یک قهرمان به حساب میآمد. او نابغهای بود که در دو تیم بوکاجونیورز و ناپولی بهشدت محبوبیت داشت و توانست همراه تیم ایتالیایی نخستین اسکودتو تاریخ باشگاه را به دست آورد. این اتفاق در جنوب ایتالیا مهم محسوب میشد چون همیشه تیمهای شمالی فاتح رقابتها بودند و شهروندان جنوبی را سطح پایین میدانستند.
رقابتها (جام جهانی ۱۹۹۰) پیش رفت و ایتالیا و آرژانتین خیلی زود به هم خوردند. ایتالیا میزبان بود و تیم خوبی داشت همچنین از گلزن قهاری به نام سالواتوره اسکیلاچی بهره میبرد. از طرفی آرژانتین قهرمان جهان بود و بیلاردو را به عنوان سرمربی حفظ کرده بود. مارادونا خیلی ضربه دیده بود با این حال او مارادونا بود. ستاره آرژانتینی پیش از دیدار آلبیسلسته برابر یوگسلاوی در مرحله یکچهارم نهایی به اردوی تیم ملی ایتالیا رفت تا پزشک تیم ملی ایتالیا وضعیت زانویش را بررسی کند.
ایتالیا و آرژانتین هر دو از مرحله یکچهارم عبور کردند. آلبیسلسته یوگسلاوی را در ضربههای پنالتی شکست داد و ایتالیا توانست برابر ایرلند با گل اسکیلاچی پیروز شود. دو تیم باید در نیمهنهایی برابر هم قرار میگرفتند اما اتفاق مهمتر این بود که بازی قرار بود در ورزشگاه سنپائولو برگزار شود. انتخاب اشتباهی بود و باعث شد دودستگی در ایتالیا به وجود آید. هواداران ناپولی به خاطر مارادونا میخواستند از آرژانتین حمایت کنند. باید این نکته را یادآوری کرد که در شمال به او لقب ژولیده داده بودند و او را دوست نداشتند.
برای ایتالیا اسکیلاچی و برای آرژانتین کلودیو کانیگیا گلزنی کردند. بازی به وقت اضافه کشید و سپس ضربههای پنالتی تعیینکننده تیم پیروز شدند. مارادونا چهارمین ضربه را زد و سپس گوییگوچهآ، روبرتو دونادونی را ناکام گذاشت. پس از پیروزی آلبیسلسته مارادونا دوباره اظهار نظری جنجالی کرد.
ایتالیا زمانی که مارادونا به فینال رم رسید علیه او شده بود. حریف آرژانتین در دیدار نهایی آلمان بود. سرود آلبیسلسته هو شد. دوربین روی مارادونا زوم کرده بود و او داشت جمله زشتی را زمزمه میکرد و خطابش هوادارانی بودند که سرود ملی کشورش را هو میکردند. آلمان در یک بازی جنجالی پیروز شد. مارادونا که مدال نقره بر گردنش آویخته شده بود از عصبانیت گریه میکرد. این اتفاق باعث شد رابطه خوبش با ایتالیاییها تا ابد از بین برود.
