حاشیه ورزش -پس از صعود تاریخی بوسنی به جام جهانی با کنار زدن ایتالیا در ضربات پنالتی مرحلهی پلیآف، نسخهی جدیدی از آهنگ «I’m from Bosnia, Take me to Amercia» منتشر شد. ترانهای که خیلی زود در شبکههای اجتماعی ترند و بهنوعی به آهنگِ تیم ملی بوسنی در جام جهانی تبدیل شد. حالا بوسنی برای اینکه جایی در بین 16 تیم برتر رقابتها پیدا کند، در سواحل غربی آمریکا مقابل میزبان جام قرار خواهد گرفت.
اغراق نیست اگر بگوییم سطح انتظارات و به تبع آن فشار روی تیم ملی آمریکا هرگز تا این اندازه بالا نبوده است. این نخستین بار نیست که آمریکا در خاک خود مسابقهای در مراحل حذفی جام جهانی برگزار میکند. آنها در مقام میزبان رقابتهای ۱۹۹۴، پس از کسب رتبه سوم در گروه A، در مرحله یکهشتم نهایی با چالشی دشوار روبهرو شدند: دیدار با برزیل، قهرمان پیش روی تورنمنت در استنفورد کالیفرنیا. آمریکا در آن مسابقه تیمی بود که امید اندکی برای پیروزیاش وجود داشت و با وجود آنکه بخش زیادی از نیمه دوم را برابر حریفی ۱۰ نفره بازی کرد، در نهایت با نتیجه ۱-۰ شکست خورد.
یکی از شباهتهای مهم میان آن دیدار و بازی پیشرو، محل برگزاری آن است. این مسابقه در ورزشگاه سانفرانسیسکو بِی اِریا برگزار خواهد شد که تنها ۲۰ دقیقه با محل شکست آمریکا برابر برزیل در سال ۱۹۹۴ فاصله دارد. با این حال، این بار آمریکا به هیچ وجه تیمی که شانس کمتری در زمین دارد، محسوب نمیشود. کل کشور نسبت به پیروزی در این دیدار اطمینان دارد.
آمریکاییها مرحله گروهی را با اقتدار پشت سر گذاشتند؛ با پیروزی ۴-۱ مقابل پاراگوئه و ۲-۰ برابر استرالیا، صعود خود را بهعنوان صدرنشین گروه، یک بازی زودتر قطعی کردند. این نخستین بار از سال ۱۹۳۰ است که آنها در جام جهانی دو پیروزی پیاپی کسب میکنند. این نتایج به آنها اجازه داد تا در آخرین دیدار گروهی مقابل ترکیه که پیشتر حذف شده بود تقریباً کل ترکیب اصلی خود را استراحت دهند؛ دیداری که در نهایت با گل دقیقه هشتم وقتهای تلفشده به سود ترکیه پایان یافت.
بازگشت کریستین پولیشیچ، که پس از مصدومیت ساق پا، در بازی مقابل ترکیه به میدان بازگشت، میتواند به تقویت تیم آمریکا کمک کند. با این حال، درخشانترین چهره این تیم تا اینجا مهاجم نوک آنها، فولارین بالوگان، بوده است. بالوگان مقابل پاراگوئه دو گل به ثمر رساند و در دیدار برابر استرالیا نیز با ایجاد شرایط گل به خودی بازیکن حریف، نقش مهمی در پیش افتادن تیمش ایفا کرد. او میتواند به برت پاتنو (چهار گل در سال ۱۹۳۰) و لاندن داناوان (سه گل در ۲۰۱۰) بپیوندد و به سومین بازیکن تاریخ آمریکا تبدیل شود که در یک دوره از جام جهانی حداقل سه گل به ثمر میرساند.
ترکیبی استراحتکرده، بازگشت پولیشیچ و فرم آماده بالوگان، همگی باعث شدهاند آمریکا در شرایط بسیار مناسبی برای موفقیت مقابل بوسنی قرار داشته باشد. در مقابل، بوسنی بهعنوان یکی از بهترین تیمهای سوم صعود کرد و در این مسیر، تیم ضعیف قطر را ۳-۱ شکست داد، هرچند در آن مسابقه تنها ۰.۶۸ گل مورد انتظار (xG) تولید کردند. آنها برای داشتن شانسی در این دیدار، باید عملکرد دفاعی خود را بهبود بخشند.
یکی از مهمترین سلاحهای بوسنی، برتری فیزیکی آنهاست. این تیم با میانگین قدی ۶ فوت و ۱ اینچ، بلندقامتترین تیم تورنمنت محسوب میشود و از این مزیت نیز بهره برده است؛ بهطوریکه سه گل از روی ضربات کرنر به ثمر رساندهاند. آخرین تیمی که در یک دوره بیش از این تعداد گل از کرنر زد، انگلیس در سال ۲۰۱۸ با چهار گل بود. ارمین مهمیچ، که در تنها دو حضور خود بهعنوان بازیکن تعویضی موفق به گلزنی شده، بهاحتمال زیاد شانس حضور در ترکیب اصلی را خواهد داشت.
- نویسنده : امین یزدانپناه
- منبع خبر : طرفداری
